پس دست از من برداريد . حاكم در پى مردى به نام حسين بن اشكيب « 1 » فرستاد و او را احضار كرد و گفت : با اين مرد هندى ، مناظره كن . حسين به حاكم گفت : حاكم به سلامت باد ! در اين مجلس ، فقيهان و دانشمندان حضور دارند و آنان در مناظره با او از دانش و بينش بيشترى برخوردارند . حاكم گفت : به تو مىگويم با او مناظره كن . با وى خلوت كن و ملاطفت در پيش گير . من با حسين بن اشكيب به گفتگو پرداختم و او به من گفت : اين كسى كه تو در جستجويش هستى ، همان پيامبرى است كه اينها گفته‌اند ؛ امّا در باب جانشين او مطلب چنان نيست كه گفته‌اند . اين پيامبر ، محمّد بن عبد اللَّه بن عبد المطّلب و جانشينش ، على بن ابىطالب بن عبد المطّلب است . او شوهر فاطمه ، دختر محمّد و پدر حسن و حسين نوه‌هاى محمّد است . گفتم : اللَّه اكبر ! اين همان كسى است كه در جستجويش بودم . نزد داوود بن عبّاس برگشتم و به او گفتم : اى امير ! آنچه را مىجستم ، يافتم . من گواهى مىدهم كه معبودى جز خدا نيست و محمّد ، فرستادهء خداست . پس امير ، مرا بسيار نواخت و صله و پاداشم داد و به حسين گفت : هواى او را داشته باش . من با حسين رفتم و با او انس و رفاقت پيدا كردم و آنچه را بِدان نياز داشتم ، مانند نماز و روزه و ديگر فرايض ، به من آموخت . به او گفتم : ما در كتاب‌هاى خود مىخوانيم كه محمّد ، خاتم پيامبران است و

--> ( 1 ) . حسين بن اشكيب ، نجاشى شرح حالش را آورده و او را از اساتيد عياشى بر شمرده و گفته است : « كشّى دررجال ابومحمّد مىگويد : حسين بن اشكيب مَروَزى ، ساكن سمرقند و كش ، عالم و متكلّم و داراى تأليفاتى است » . شيخ طوسى او را از اصحاب ابومحمّد عسكرى عليه السلام شمرده و اوصاف يادشده در رجال النجاشى را در بارهء او آورده و همچنين وى را در شمار كسانى كه از هيچ يك از امامان عليهم السلام روايت نكرده‌اند ، ذكر كرده و گفته است : « او شخصى فاضل ، بزرگوار ، متكلّم ، فقيه ، مناظره‌گر ، صاحب تصنيفات ، خوش‌گفتار و نيك‌انديش بود » ( ر . ك : رجال النجاشى : ج 1 ص 146 ش 87 ، رجال الطوسى : ص 386 ش 5679 و ص 398 ش 5836 و ص 420 ش 6072 ، خلاصة الأقوال : ص 49 ش 8 ) .